Z radością informujemy, że rozpoczęliśmy prowadzenie badania naukowego pod tytułem „Badanie biomarkerów u pacjentów z potwierdzonym molekularnie rozpoznaniem RASopatii – porównanie profilu biomarkerów u pacjentów leczonych trametynibem oraz nieleczonych.”
Badanie realizowane jest w Dziecięcym Szpitalu Klinicznym im. Polikarpa Brudzińskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego we współpracy z Instytutem Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego Polskiej Akademii Nauk.
Co badamy?
W skrócie — szukamy biomarkerów, czyli mierzalnych wskaźników w organizmie pacjenta, które mogłyby pomóc nam lepiej rozumieć przebieg RASopatii i przewidywać ich powikłania. Sprawdzamy między innymi, jak zmieniają się te wskaźniki u pacjentów leczonych trametynibem w porównaniu z pacjentami nieleczonymi oraz zdrowymi kontrolami.
Skupiamy się na manifestacjach, które najmocniej wpływają na życie naszych dzieci:
- lekoopornej padaczce,
- kardiomiopatii przerostowej,
- zaburzeniach odporności,
- zmianach skórnych,
- opóźnieniu rozwoju psychoruchowego i zaburzeniach rozwoju społecznego.
Wykorzystujemy nowoczesne metody: analizę szlaku MAPK/ERK, szczegółową charakterystykę komórek odpornościowych, ocenę proteomu i fosfoproteomu oraz sekwencjonowanie transkryptomu pojedynczych komórek (scRNA-seq). To pozwala spojrzeć na to, co dzieje się w organizmie pacjenta na poziomie pojedynczej komórki.


Co chcemy osiągnąć?
- Ocenić, jak trametynib działa na poziomie komórkowym — czy faktycznie koryguje zaburzenia, które obserwujemy u pacjentów.
- Usprawnić prognozowanie powikłań — żeby lekarze mogli wcześniej i trafniej przewidywać, co może czekać dziecko z RASopatią.
- Stworzyć fundament pod badanie historii naturalnej choroby — czyli systematycznego opisu tego, jak choroba rozwija się w czasie.
Dlaczego to jest tak ważne?
RASopatie — w tym zespół CFC związany z wariantami MEK2 — należą do chorób rzadkich. Oznacza to, że w skali świata żyje stosunkowo niewielu pacjentów, a wiedza o przebiegu choroby, jej powikłaniach i odpowiedzi na leczenie wciąż jest mocno fragmentaryczna. Każda nowo zidentyfikowana zależność, każdy zmierzony biomarker, każda przeanalizowana komórka realnie poszerza tę wiedzę.
Lepsze poznanie choroby to nie jest abstrakcyjny cel naukowy. To konkretne narzędzia dla lekarzy, którzy opiekują się naszymi dziećmi: trafniejsze decyzje terapeutyczne, wcześniejsze rozpoznawanie powikłań, bardziej zindywidualizowane podejście do każdego pacjenta. To także podstawa do rozwoju nowych terapii — bo bez zrozumienia, co dokładnie dzieje się w organizmie pacjenta, nie da się skutecznie projektować leków.
Dla społeczności pacjentów z RASopatiami badania takie jak to są bezcenne. Cieszymy się, że możemy je współtworzyć.
Nauka zaczyna się od zrozumienia pacjenta.
